Bu bozukluğu olan çocuklarda otizmin ana davranışsal tezahürlerinden biri, rutinin sürekli tekrarıdır. Davranış örüntülerinde neredeyse ritüelistik bir saplantı görmek mümkün olacaktır. Bu davranışın yaygın bir yan etkisi, çocuğun belirli bir nesneye takıntı geliştirmesi ve ardından eylemlerinde yüksek düzeyde tekrarlama olmasıdır. Bu davranışların bir yan etkisi, bu prosedürlerden herhangi biri bozulursa veya sahip olduğu nesne çıkarılırsa, kendini öfke nöbetlerinde gösterecektir.

Unutulmaması gereken en önemli şey, bu tür davranışların otistik bir çocuk için önemli olduğudur. Alışkanlıklarından ve takıntılarından vazgeçmeye zorlamak, sorunu yalnızca daha da kötüleştirebilir. Bu şekilde davranabilmelerinin nedeni, çevrelerindeki dünyanın güvenilirliğini ve öngörülebilirliğini test edebilmeleridir. Etraflarında bir konfor alanı yaratıyor gibi görünüyorlar. Bu yüzden onları değişmeye zorlamak iyi bir fikir değil. Otistik çocukların zayıf iletişim becerileri vardır, bu da belirli nesnelere ve rutinlere olan takıntılarının nedeni olabilir.

Bu çocukların bazı otistik davranışlarını tanımlayacak olursak, kafa sallama, el ve ayak çırpma, ileri geri sallanma ve görünürde bir sebep olmaksızın yuvarlanma sayılabilir. Bu tür davranışlar, ajite olduklarında veya ajite olduklarında artabilir. Bu davranış kendi içinde tehlikeli değildir, bu nedenle tehlike hissi yoksa bu şekilde tepki vermelerine izin vermek mümkündür. Öte yandan, bu tür bir davranış tehlike içeriyorsa, bunun nedenini not etmek ve çocuğun kendisini bu şekilde davranmaya zorlayacak bir duruma sokmamasına özen göstermek gerekir.

Paylaş:

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d blogcu bunu beğendi: